نمود ، نمىتواند تأخير نمايد ، ولى چنانچه مقدم داشت حج نيابتى را اظهر صحت است زيرا تعيين محمول بر عدم تأخير است مگر در صورت تصريح بر عدم تأخير وتقديم ولى چنانچه تأخير نمود ( يعنى در سال بعد از سال تعيين حج را به جا آورد ) اجاره منفسخ ولى ذمه منوب عنه برى مىشود واجرتى مستحق نخواهد بود ، ولى بعيد نيست مستحق أجرة المثل باشد در صورت انحلال قصد به ابراء وابراء در سال معين . مسأله 116 - هر گاه أجير به علت جلو گيرى دشمن يا از جهت بيمارى نتواند به حج برود واعمال را به جا آورد ، حكمش حكم كسى است كه از قبل خود حج بنمايد . وبيان حكم آن خواهد آمد . ودر صورتي كه اجاره مقيد به همان سال بوده به هم مىخورد . وچنانچه مقيد نبوده حج بر ذمه‌اش باقي مىماند . مسأله 117 - هر گاه نايب ، كارى كه موجب كفاره مىشود انجام دهد ، مثلا در حال احرام زير سايه برود يا در آيينه نگاه كند ، كفاره را بايد از مال خود بدهد ، خواه نيابت به اجاره ومزد باشد يا به تبرع ومجانى باشد . مسأله 118 - هر گاه شخصي ، ديگرى را به مبلغ معينى براي حج أجير گرفت وآن مبلغ كفاف مخارج حج را نداد ، بر مستأجر واجب نيست كمبود را تدارك كند ، همچنان كه در صورت زياد آمدن نمىتواند زيادى را پس بگيرد ولى مستحب